Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.

Nazwa użytkownika: Hasło:
Strony: 1   Do dołu

Autor Wątek: Magazyn Akwarium nr 10/2011 (111) + ZA 023 Muszlowce  (Przeczytany 4401 razy)

Pawel

  • Administrator
  • Bardzo wygadany
  • *****
  • Offline Offline
  • Wiadomości: 4823
    • Zachodniopomorskie Forum Akwarystyczne
Magazyn Akwarium nr 10/2011 (111) + ZA 023 Muszlowce
« dnia: Październik 26, 2011, 19:07:30 19:07 »



Magazyn Akwarium nr 10/2011 (111)
  • Edytorial
  • Ciekawostki
  • Szkaradnice - najbardziej jadowite ryby świata
  • Matamata - uśmiech proszę...
  • Żabnica - brzydal ze smacznym ogonkiem
  • Ekspedycja 2011
  • Burundi i Kongo Północne
  • Przepis na duże akwarium morskie
  • Trudna miłość do księżniczki
  • Neolamprologus brichardi
  • Ryby ciernikowate w akwarium
  • Labetropheus trewavasae Thumbi West
  • Na żółto i na niebiesko...
  • „Wilki” wód Borneo i Sumatry
  • czyli Channa pleurophthalma bez tajemnic...
  • Ryuboku
  • czyli „stary las” w akwarium
  • Listy do redakcji
  • Recenzja
  • Maddy i Mick Hargrove: Akwarium słodkowodne dla bystrzaków
  • Encyklopedia


Zeszyty Akwarystyczne 23
Trwająca miliony lat izolacja afrykańskiego jeziora Tanganika, liczącego sobie dzisiaj ponad 600 km długości, umożliwiła ewolucję wielu organizmom, których nie spotkamy pod żadną inną szerokością geograficzną. Wpływ na ten proces miały stabilne, niezmieniające się od tysięcy lat parametry fizyczne i chemiczne wody, buforowane przez magmowe skały zasadowe oraz brak katastrof unicestwiających dotychczasowe życie w jeziorze. Poszczególne endemiczne gatunki ryb – wśród nich zaś przedstawiciele rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae) – wykształciły w Tanganice, na owym poligonie doświadczalnym ewolucji, cechy przystosowawcze budzące zainteresowanie kolejnych pokoleń odkrywców, ichtiologów i akwarystów. Jedną z cech umożliwiających przeżycie okazała się tendencja do miniaturyzowania rozmiarów ciała. Inną było adaptowanie – jako miejsca schronienia, odbywania tarła i składania ikry – wąskich szczelin, przesmyków, grot i załomów skalnych, niedostępnych dla większych drapieżników i rybożerców. Pośród tych ryb, nazwanych później zwyczajowo szczelinowcami, a należących do podrodziny Lamprologini, linia ewolucji wiodła również do twardych muszli pozostawionych przez żyjące w jeziorze mięczaki – głównie Neothauma tanganyicense, ale także Lavigeria grandis oraz Iridina spekei. Opustoszałe, zlepione niekiedy osadami mineralnymi, porośnięte glonami i tworzące ponad kilometrowej długości skupiska, w innych zaś rejonach jeziora rozrzucone pojedynczo wśród łach drobnego piasku lub na wpół zagrzebane w mule, muszle te zalegały na dnie, czekając jakby na powtórne zasiedlenie.
Zapisane
Dobry dyplomata improwizuje to, co ma powiedzieć oraz dokładnie przygotowuje to, co ma przemilczeć
Charles De Telleyrand-Perigord
Strony: 1   Do góry